Onlangs gaf Guilly Koster in een van zijn FokJou! vlogs zijn mening over het verschijnsel dat het beeld dat van zwarte mensen op televisie gecreëerd wordt door zwarte mensen zelf niet klopt. Koster stelde dat dat komt doordat die zwarte mensen aangestuurd worden door een kwaadaardig media systeem.

Klaarblijkelijk heeft de NPO als nationaal zendgemachtigde ingezet op het continueren van het zendtijd reserveren voor zwarte mensen die grappig zijn, types spelen of gewoonweg een karikatuur van zichzelf maken. Anno 2017 is een dergelijk programmabeleid, dat jarenlange kritische geluiden van een groot aantal zwarte professionals en evenzo veel programmavoorstellen negeert, inderdaad eerder kwaadaardig dan naïef en onwetend.

Dat gekozen wordt voor een nogal voor de hand liggend format waarin de kijker op sleeptouw wordt genomen door een zich oriënterende Nieuwe Nederlander die zich een weg baant door de voor hem of haar relatief nieuwe samenleving is 1 ding. Dat dit wat de Zwarte Nederlander betreft moet gebeuren op een clowneske uitvergroting van een geïntegreerde zwarte is enorm voorspelbaar, stereotype, goedkoop en inmiddels voor veel weldenkende zwarte mensen redelijk walgelijk en af en toe pijnlijk.

Twee van dit soort NPO-programma’s zijn wat dit thema betreft onderling enigszins vergelijkbaar maar vertonen tegelijkertijd kenmerkende verschillen.

Ajouad: Kaaskop of Mocro?
De braboneger verkaast!

‘Ajouad: Kaaskop of Mocro?’ is een redelijk baanbrekende serie die onderzoekt wat het nou betekent om anno 2017 een Marokkaanse-Nederlander te zijn. Met veel interne kritiek op bepaalde culturele normen en verwachtingen. Dapper en eerlijk, vooral van presentator Ajouad El-Miloudi die in de aflevering ‘Buitenbeentjes’ door een aantal geïnterviewden ‘bekrompen’ wordt genoemd. Ondanks de barre actualiteit van islamofobie durft Ajouad voor het Nederlandse volk zijn ‘eigen cultuur’ onder de loep te nemen – gevat en met nuance.

Daartegenover staat ‘De Braboneger verkaast!’ – een programma dat dezelfde thematiek veinst maar wordt gemaakt vanuit de gedachte dat het leven een circus is en zwarte mensen vooral attracties zijn. Als kijker moet je, vanwege diens dialect, behoorlijk moeite doen om te verstaan wat de Brabo-Negroid allemaal uitkraamt, maar als dat al lukt is het inhoudelijk vaak van een dermate niveau dat er slechts twee reacties mogelijk zijn, namelijk lachen of huilen.

Meer verschillen. Waarom draagt het ene programma de naam van de hoofdpersoon – Ajouad – en verwijst het andere programma naar een ‘coon’-achtige type – Brabo-Negroid. Waarom is Ajouad onderhoudend, informatief, confronteert hij geïnterviewden met gewetensvragen en stelt hij zichzelf kwetsbaar op, waar de Brabo-Negroid mensen die hij voor zich heeft, maar vooral ook zichzelf, met grote platheid ridiculiseert en nergens een beroep doet op de verstandelijke vermogens van de kijker. Het zou kunnen dat hij deze werkwijze heeft geleerd bij zijn vorige werkgever Powned. Het zou pleiten voor de NPO als zij voor de presentatie van het programma had gekozen voor een zwarte professional die minstens zoveel vlieguren had gemaakt als Ajouad. Dat heeft de omroep doelbewust niet gedaan, voor de zwarte programma’s waren en is de NPO klaarblijkelijk op zoek naar ‘coons’! We hebben Bassie, Adriaan en nu ook de Brabo-Negroid.

Post by NMP.

De  betreffende FokJou! vlog van Koster werd door bijna 200.000 mensen bekeken en een enorm aantal deelde niet alleen Koster’s mening maar vooral zijn walging en verbolgenheid. Velen vonden dat het nu inderdaad de hoogste tijd is om een platform te ondersteunen die energie steekt in het maken van programma’s die inhoudelijk en qua vorm niet eerst moeten worden goedgekeurd door witte mensen.

Share this:

Robert Harman

View all posts

Add comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*