Fragment uit het radioprogramma Nooit meer slapen VPRO

Hugo Uiterloo ‘Lieve Hugo’ is een van de belangrijkste grondleggers van de kaseko muziek. De voorstelling ‘Lieve Hugo, A poku Tori’ is een muzikaal eerbetoon deze zanger. John Oldenstam kruipt in de huid van the King of Kaseko en Gerda Havertong speelt zijn moeder. Verslaggever Nicole Terborg spreekt hen en scriptschrijver Guus Pengel.

Julius Theodoor Hugo Uiterloo (Paramaribo, 13 december 1934 – Amsterdam, 15 november 1975), beter bekend als Lieve Hugo of Iko, was een Surinaams zanger. Hij is een van de belangrijkste grondleggers van de kaseko en wordt ook wel de ongekroonde koning tot en met de King of Kaseko genoemd.


Carrière
Uiterloo bracht zijn jeugd door in een tehuis voor moeilijk opvoedbare kinderen in Paramaribo. Ondertussen zong hij in het Centraal Koor van de Rust & Vrede-kerk en drumde hij in de band Sluisdom die was geformeerd door ex-boksers.[2] Ook speelde hij nog in enkele andere formaties.

Orchestra Washboard

Van 1967 tot 1970 speelt hij als drummer en zanger voor de Orchestra Washboard. Deze formatie speelde tot dat moment vooral bigi-pokoe, een substijl van de dixielandjazz en tot en met de jaren zestig de belangrijkste muziekstijl binnen de Surinaamse dansmuziek. In zijn tijd ontwikkelde de Orchestra Washboard de stijl kaseko, waarmee Uiterloo een van de grondleggers werd van deze muziekstijl. In 1970 kwam hij naar Nederland om het Holland Festival af te sluiten in het Concertgebouw in Amsterdam. Hier liet hij met zijn bezielende optreden van het nummer Lange bare een diepe indruk achter. Terug in Paramaribo raakte hij oververmoeid tijdens optredens. Een arts constateerde maagkanker en verwees hem naar Nederland voor behandeling. Voor Lieve Hugo betekende dit het afscheid van de Orchestra Washboard.

Solo
Hij verhuisde naar de Bijlmermeer en tekende een solo-contract bij EMI. Hij bleef zich echter vasthouden aan zijn oude levenspatroon met een overmaat aan tabak en alcohol. In 1974 verscheen zijn eerste solo-album, Lieve Hugo: King of Kaseko. Het werd een van de bestverkochte platen in de Surinaamse muziek. Hij toerde met zijn band The Happy Boys door Nederland, België en Zuid-Amerika en werd gevraagd om op te treden bij de Surinaamse onafhankelijkheid dat het thema was van zijn tweede album Wan Pipel. Hij zou dat echter niet meer meemaken, want tijdens een optreden bij Club Sosa (Stichting Opvang Surinamers) aan de Keizersgracht in Amsterdam werd hij onwel. Tien dagen voor de onafhankelijkheidsceremonie overleed hij op 15 november 1975. Zijn lichaam werd twee dagen voor de Dag van de Onafhankelijkheid begraven op Mariusrust in Paramaribo.

Na zijn dood
Na zijn dood gingen zijn Happy Boys door met onder meer zijn neef Edgar Burgos (de latere leadzanger van Trafassi). In 2008 volgde er nog een documentaire van Vincent Soekra. Ter ere van de zanger en ter ondersteuning van de documentaire kwam er dat jaar ook nog een speciale opvoering door het Metropole Orkest waarbij artiesten als De Dijk, Oscar Harris, Re-Play, Boris, Berget Lewis, Izaline Calister, Angela Groothuizen en Edgar Burgos zijn liedjes vertolkten.

Stadsschouwburg Amsterdam 30 september 20.30 uur
Stadsschouwburg Utrecht 8 oktober 16.00 uur
Deze voorstelling vindt als Black Achievement Month Special plaats vóór de officiële start in oktober.

A Poku Tori is een productie van TRC Promotion – Coproductie: Urban Myth – Script: Guus Pengel – Regie en artistieke leiding: Mike Ho Sam Sooi – Initiator en producent: Richardo L. Tuinfort

Share this:

NMP Admin

View all posts

Add comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*