Gisteravond zag ik de Franse documentaire “Tampons, an intimate enemy“.
De film werd in Frankrijk op televisie vertoond en deed er veel stof opwaaien.
Terecht. Want hoewel er anno 2017 nog steeds vrouwen zijn die door tampongebruik bijna het leven laten, is het zo dat er in Europa bijvoorbeeld nog steeds geen verplichting is ingrediënten op de verpakking te zetten.

Ach, het is maar ongevaarlijk katoen. Zou je denken.
Maar wat blijkt: de 12.000 tampons die een vrouw gemiddeld in haar leven gebruikt (of het dubbele of your anything like me!) zitten vol met chemicaliën zoals Dioxine, een van de meest schadelijke stoffen die er bestaan.
Vandaag las ik nog een krantenbericht over massale houtkap in Scandinavië t.b.v. de productie van “female hygiene”. Niks katoen.

Voor een product dat zo veel en op zo’n intieme plek gebruikt wordt, is er schrikbarend weinig bekend (zelfs bij artsen en wetenschappers) over de effecten die het product/productieproces heeft op de eindgebruiker. Zijn er bijvoorbeeld relaties te ontdekken tussen tampongebruik en bepaalde vrouwenziekten die invloed hebben op de vruchtbaarheid? We weten het niet.
En dacht jij net als ik dat het aantal druppeltjes op het doosje aangaf hoe zwaar je bloedt en welk formaat tampon je moet gebruiken? Think again: de druppeltjes geven weliswaar het absorptievermogen van de tampon aan, maar hoe groter het absorptievermogen, hoe groter de kans op schadelijke stoffen en bijvoorbeeld het dodelijke Toxic Shock Syndrome (TSS).
En dacht jij net als ik dat TSS veroorzaakt wordt door te lang doordragen van een tampon? Nou, niet dus. Uit onderzoek bleek dat al na een uur dragen hoge doses chemicaliën worden afgescheiden. Direct je vagina in, dus.
Na het zien van de documentaire waarin o.a. slachtoffers (een jonge vrouw van 19 werd onvruchtbaar na een tampon-infused infectie!), survivors, weduwnaars en wetenschappers aan het woord kwamen, weet ik een ding zeker: in mijn lijf geen polonaise meer!
Gelukkig leerde ik gisteren van een aantal andere vrouwen ook over prettige alternatieven, zoals de menstruatie cup. Een schone en praktische manier om jezelf steriel te beschermen tijdens je menstruatie. Zelfs geschikt voor de extreem zware bloeder, heb ik me laten vertellen door een dame die net als ik elke maand “The Period From Hell” heeft.
En er is het Nederlandse tamponmerk “Yoni” die biologische katoenen tampons op de markt brengt. Ik hoorde voor het eerst over dit merk in 2013 tijdens de TedXAmsterdamWomen Start Up Awards, toen de initiatiefneemsters hun droom om vrouwelijke hygiëne veiliger te maken deelden.

Intussen liggen de Yonis in de schappen van Albert Heyn en Etos.
Dus, vrouwen, mannen, moeders, vaders, think about it. Vrouwen zouden in 2017 niet meer hoeven sterven aan of ziek worden van iets natuurlijks als menstruatie en de producten die het leven tijdens deze, voor mij, helse week makkelijker zouden moeten maken.

Behalve geschrokken ben ik ook een beetje boos: hoe lang nog tot vrouwenzaken serieus worden genomen?
Hebben we het later nog weleens over die achterlijke reclames met hun in stralend wit geklede, immer lachende, bungeejumpende modellen die het écht alleen maar erger maken als je met rug weeën en beenkrampen zielig op de bank zit.

Share this:

NMP Admin

View all posts

Add comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*