Boosheid om de pijn van zwarte mannen

Als moeder van twee zwarte zonen, ben ik altijd omringd geweest door mannen. Jonge mannen, die bij ons altijd welkom waren voor een praatje, een maaltijd, een rustige plek om te studeren in moeilijke tijden en ga zo maar door. Het geeft mij voldoening als ik zie dat die jochies hun weg vinden in de maatschappij, vallen en weer opstaan, en het allermooiste vind ik de onverbrekelijke band, die ik met hen heb opgebouwd.

Moederdag
Er bestaat niets mooiers dan op moederdag lieve berichtjes te ontvangen van jonge mannen, die mij ook beetje als hun moeder zien. Of die wanneer ik ze tegenkom, toch even aan me willen vertellen hoe geweldig zij het vonden bij ons thuis in hun jonge jaren. Sommigen zie ik een keer per jaar op een verjaardag of andere bijzondere gelegenheid, anderen zie ik eens in de zoveel jaar en dan is er de categorie, die ik geregeld zie en spreek. Tot die laatste categorie behoort X.

VWO diploma
Terwijl mijn oudste zoon op zijn zeventiende jaar met een vwo-diploma op zak, zijn universitaire studie niet afmaakte, heeft X. gestruggeld om vanaf het vmbo, via de havo, een bacheloropleiding af te maken, gevolgd door een universitaire masters. Een rustige jongen, zeer welgemanierd, met een glimlach, die iedere donkere wolk als sneeuw voor de zon doet verdwijnen, maar met een altijd bedachtzame blik, waarachter ongetwijfeld pijn schuilgaat.

Pijn
Die pijn wordt groter wanneer het hem niet lukt om na alle moeite, een baan te vinden. Daarbij werd ik met regelmaat betrokken: kun je mijn CV voor mij nalezen, heb ik deze brief goed opgesteld, kun jij een goed woordje voor mij doen? Uiteindelijk heeft X. gedaan wat vele andere jongeren in tijden van economische crisis doen: een baan accepteren beneden het niveau waarvoor je bent opgeleid. Het is nog steeds beter om te solliciteren vanuit een baan, dan vanuit werkloosheid.

Niet verlengd
De baan, die hij vindt is op een klein kantoortje. Vader en zoon, verstrengeld in een wirwar van bedrijfjes. Bij vader in dienst, gedetacheerd bij zoon, en dat op een kantoor van nog geen 50 m2, met nog 2 andere medewerkers, waarvan een de maîtresse van zoonlief. Samen werken zij aan telefonische consulten voor mensen met gokverslaving. R. is daar niet voor opgeleid, maar tja psychologie was onderdeel van zijn studie. Toch krijgt hij begin december te horen dat men geen progressie ziet in de verdiepingsgesprekken die hij met de gokverslaafden voert. Hij snapt er niets van, want hij heeft tot dat moment nog nooit een functioneringsgesprek gevoerd en dit is de eerste keer dat hij verneemt dat men over zijn functioneren niet tevreden is. Zodanig, dat zijn contract niet zal worden verlengd.

Neger
Het is februari wanneer hij me belt: ‘Peggy kan ik iets met je bespreken?’Boos-Peggy
Natuurlijk, zeg ik, en een paar uur later zitten we samen op de bank. Ik zie geen glimlach, alleen maar pijn en radeloosheid, wanneer hij mij zijn verhaal vertelt. Een werksfeer, waar je uitgelachen wordt, wanneer je aangeeft geen ‘neger’ genoemd te willen worden, waar je constant wordt vernederd, en zelfs verrot wordt gescholden, wanneer je niet in de maat loopt. Ik besluit dat we samen zijn verhaal op papier gaan zetten. Het grootste gedeelte had hij al gedaan, nachtenlang was hij wakker geweest om zijn rechtspositie tot in detail uit te zoeken. Een arbeidsdeskundige had hier veel geld voor gevraagd. We bellen naar advocaten, ik beloof het verhaal na te lezen, aan te vullen, te perfectioneren.

Stilte
En dan een week lang stilte. Totdat mijn zoon op de whatsapp vraagt: hoor jij nog iets van X.? Ik zeg nee en besluit meteen te bellen, maar vind geen gehoor. Ik uit bij mijn zoon de angst, dat hij toch niet doorgeslagen zal zijn? Later die avond wordt mijn angst bevestigd: X. is opgenomen in een gesloten inrichting, doorgedraaid.

Boos
Ik ben boos! Ik ben boos op dit land, op de mensen, om het systeem. Ik ben boos dat dit moet gebeuren met iemand die zo hard zijn best doet, ondanks alle tegenwerpingen. Ik ben boos!

Auteur: Peggy Burke
@ NMP 2016

Share this:
Peggy Burke

Peggy Burke communicatietrainer en ex-politica. Voor de PVDA heeft ze jarenlang in de gemeenteraad van Amsterdam gezeten.

9 Responses to “Boosheid om de pijn van zwarte mannen”

  1. <path_to_url> Sneeuwitje

    ik hoop heel erg dat R. er bovenop komt en ik schaam me steeds vaker plaatsvervangend. Wil je R. mijn excuses aanbieden voor wat hem is aangedaan? En ook tegen jou zeg ik ‘sorry’. Ik wilde dat dit allemaal niet zou gebeuren. Onverschilligen zijn de baas geworden in dit land.

    Beantwoorden
  2. <path_to_url> Babs

    Het doet mij pijn om te lezen dat er weer iemand kapot is gemaakt door het systeem. Ondanks dat ik R niet ken zal ik hem meenemen in mijn gebeden. De Here kent hem wel zijn wil staat boven alles en iedereen.

    Beantwoorden
  3. <path_to_url> Mama fu pikin

    Mijn hart huilt mijn maag krimpt ineen en mijn ogen vullen zich met tranen, als ik dit lees. Ik voel de pijn en wanhoop geen uitzicht te zien.
    Herkenbaar voor mezelf maar ook bij mijn jongens en dochter. Altijd vechten een steeds maar durende struggle op werk school opleiding tegen de maatschappij. De pijn maar vooral de angst waar is de grens. Hoeveel langer kunnen we incasseren en rekken voordat we breken. Één van ons was al gebroken net als R. We hebben gevochten en het gaat nu goed. Toch blijft mijn grootste angst……Wie?? is de volgende?

    Beantwoorden
  4. <path_to_url> Giadella

    Triest..zelfde verhaal van stagiare naar een 0 uren contract. Werk met mensen met een beperking. Om zijn kleur en uiterlijk waren sommige van mijn Nederlandse collega’s een beetje bang voor?!… Wat niet te begrijpen is. Hij is gewoon wat donkerder maar was super voor onze cliënten en cliënten waren gek op hem. Tot vorige maand was opeens geldkistje weg…..hij was 1 van de 5 collega’s die dienst had. En ja na wat onderzoek kwamen ze uit dat hij voor 98% heeft hij het gestolen!!!!! Ik ben boos en ik schaam me diep dat ik voor deze werkgever werk….want word ik de volgende slachtoffer omdat ik in hun profiel past????!! Zwart en makkelijker om aan te wijzen? Ik ben boos en teleurgesteld wat een FUCK systeem!!

    Beantwoorden
  5. <path_to_url> Camilla

    Ik schaam me diep en voel me heel machteloos. In wat voor landleven we en gaan we in de toekomst leven. Firma’s List en bedrog, Valsheid en achterbaks gekonkel steken steeds vaker de kop op. Machteloos en boos, nee woedend zo voel ik me.
    Maar wat heeft R hieraan ? Helemaal niks,

    Beantwoorden
  6. <path_to_url> Emer

    Sorry to hear this story and the frustration and pain of a young person trying so hard. Can we somehow help get him a job?

    Beantwoorden
  7. <path_to_url> Chrisje Comvalius

    Een vreselijk maar geen op zich staand verhaal helaas. Ieder mens met een kleur kent dit verhaal.van Peggie over R. Zij het met andere hoofdpersonen en al dan niet meer of minder heftig. Het wordt tijd dat wij moeders onze kinderen zoveel meer meegeven dan formele educatie . Bewustwording van de wapens die onze zonen en dochters al bezitten om de witte superieuriteit te bevechten Door heel goed te weten wie wij zijn en wat we daarom mogen eisen, onderbouwd door waardigheid.

    Beantwoorden
  8. <path_to_url> Gerda

    Ik huil !
    Hoeveel nog?
    Waarom, krijgen wij ooit antwoord ?
    Ik heb al een generatie klaargestoomd.
    De kleinkinderen zijn de volgende.
    Hoop dat we antwoord krijgen op onze smeekbede” WAAROM”

    Beantwoorden
  9. <path_to_url> L. Commings

    Pfffff..heel naar! Ik had mijn broer na zijn studie vooral op het hart gedrukt om alleen te solliciteren bij multinationals (bankwezen, accountancy en overheidsinstellingen etc.), en in de randstad en met succes! Alleen in de randstad zag ik brothers op kantoor in pak en niet als schoonmaker vandaar dat ik dat zo belangrijk vond. In Brabant kom je dat echt niet tegen. Probeer kleine bedrijven te mijden, en neem een beoordeling nooit te persoonlijk mits het opbouwend is en je weet dat jij best hebt gedaan en meer dan als je best kun je niet doen! Geloof en vertrouw op God en sta niet stil. Het heegt meestal niks met jou te maken maar met hen! Laat het niet je leven beheersen deze battle ga je niet winnen. Deze mensen zijn niet jouw soort mensen, ze willen niet verder kijken dan hun neus lang is maar alleen van je profiteren tot dat ze iemand anders hebben, een van hen. Dus laat je niet gek maken en gewoon doorgaan, als het niet lukt dan was het niet voor jou probeer positief te blijven! Uiteindelijk ga je krijgen wat voor jou bestemd is! Misschien zul je ervoor moeten verhuizen. In ieder geval als ze je proberen uit de tent te lokken door de raskaart te trekken wees diplomatiek reageer niet vanuit je primaire gevoelens want als ze daarmee beginnen weet dan dat je alvast kan gaan zoeken naar een andere baan alleen weten ze nog niet hoe ze je gaan ontslaan. Jouw reactie kan hun een reden geven door een andere baan te vinden geef je hen die middelvinger! Never give them that satisfaction

    Beantwoorden

Leave a Reply

  • (will not be published)

*