The Prince Legacy

Posted by on in Muziek

Details

Prince Rogers Nelson <1958 - 2016>

De erfenis van Prince

Prince een artiest die je alleen niet kent als je de laatste decennia onder een steen hebt geleefd. De artistieke impact van Prince is enorm en kan moeilijk overschat worden.

Prince een artiest die je alleen niet kent als je de laatste decennia onder een steen hebt geleefd. De artistieke impact van Prince is enorm en kan moeilijk overschat worden.

Prince bespeelde een verscheidenheid aan instrumenten en produceerde zijn muziek zelf. Hij was de koning Midas van de popmuziek, vrijwel alles wat hij in artistieke zin aanraakte werd met gouden superlatieven beschreven: beste producer, beste muzikant, beste songwriter, beste zanger, beste danser, beste performer, beste talent scout, etc. Doch zijn commerciële succes was ook niet mals want de man heeft meer dan 100 miljoen platen verkocht wat hem één der best verkochte artiesten allertijden maak.

Zwarte muziek was op sterven na dood eind jaren ’70, begin jaren ‘80. Met synthesizers en drumcomputers bewapende producers hadden de waarachtige songwriters verdrongen. Zwarte muziek was qua uitstraling net zo puberaal geworden als rock & roll. Prince zei het als volgt in Rolling Stone: “Vandaag de dag schrijven de mensen geen liedjes meer, het gaat nu om een boel geluid, een boel geluid dat herhaald wordt.” Oftewel, de producers waren dominant geworden en de optredende artiesten inwisselbaar. Dat werd niet in dank afgenomen door het grote (witte) publiek, dat vond dat de muziek van die keyboard georiënteerde songwriter-producers persoonlijkheid en warmte ontbeerde. Alhoewel disco de boosdoener zou zijn geweest, kotste het grote publiek ineens alle Zwarte dansmuziek uit. Dat bleek bijvoorbeeld uit het feit dat van de veertien nummers die in 1983 op één stonden in de Black Chart, er slechts een de pop top tien haalde.

Slechts een handjevol Zwarte artiesten overleefde het stigma disco. Maar er waren erbij die fier overeind bleven in de karaktergenocide en absolute wereldsterren werden. Vele Zwarte artiesten voelden zich geroepen om een crossover te maken naar het grote witte publiek, doch weinigen bleken uitverkoren. Prince behoorde ontegenzeggelijk tot dit selecte gezelschap.

Aan Michael Jackson wordt toegeschreven dat hij de deur voor Zwarte artiesten heeft geopend bij MTV, maar als dat waar is moet aan Prince de eer toegekend worden dat hij ervoor gezorgd heeft dat Zwarte artiesten de deur bij MTV plat konden gaan lopen. De vijf video’s van zijn Purple Rain album zijn zo vaak gedraaid dat wat MTV betreft het taboe van Zwarte muziek werd afgeschud en het de gewoonste zaak van de wereld werd.

Naast dat Prince de grondlegger was van de Minneapolis sound bleek hij een groots muziekscout, waardoor hij de enige was die competitie creëerde voor Hip-Hop in de jaren ’80. Zowel door het talent dat hijzelf ontdekte als de artiesten die anderszins door hem beïnvloed waren: Vanity, Morris Day, Jesse Johnson, de producers Jam & Lewis, Alexander O’Neal, Monte Moir, Andre Cymone, Sheila E, etc., zijn allemaal schatplichtig aan Prince. Hetzij gerelateerd aan hun image, hetzij gerelateerd aan de muziek die ze maakten.

Maar vanuit de Zwarte gemeenschap was er ook veel kritiek op Prince. Betoogd werd dat Prince Zwart Amerika verraden had ten behoeve van zijn crossover. Prince gaf het slechte voorbeeld aan de jeugd door opvallend veel witte en lichtkleurige vrouwen een hoofdrol te laten spelen in zijn video’s, waardoor hij het koloniale dogma bevestigde dat een donkere huidskleur esthetisch onverantwoord is. In ieder geval, vele andere Zwarte artiesten die eens gelijk Prince een crossover wensten te maken gingen evenzo grossieren met dergelijke personages in hun video’s.

Zoals gezegd was Prince begin jaren ’80 één van de weinige Zwarte popsterren die de ondergang van disco overleefden. Tevens was hij eind jaren ’80 de enige competitie voor Hip-Hop. Vanuit Hip-Hop kwam er een reactie tegen de (indertijd) apolitieke muziek van artiesten als Prince. Zo verkondigde de voorman van Public Enemy: “Artiesten als Prince en Michael Jackson doen alsof alles koek en ei is voor Zwart Amerika, maar het tegendeel is waar, en dat gaan wij de aandacht op vestigen!”

Andere kritiek op Prince was dat hij het continu maar over seks had. Sterker nog, de befaamde “parental advisory explicit content” stickers die op talloze geluidsdragers zijn aangebracht hebben we te danken aan Prince! Mevrouw Tipper Gore richtte PMRC (Parents Music Resource Center to Combat sexually explicit lyrics) nl. op nadat ze haar dochter het nummer Darling Nikki had horen draaien. Bovendien is Prince op podia gesignaleerd met Zwarte bikini en g-strings aan, wat heteroseksueel (Zwart) Amerika ernstig tegen de borst stuitte.

Ondanks PMRC waren celebrities als Prince in de jaren ’80 symbolen van assimilatie: het waren geen Zwarte wereldsterren maar wereldsterren die toevallig Zwart waren. Desalniettemin, in hun werk brachten ze wel degelijk odes aan de Zwarte Amerikaanse muziekgeschiedenis. Zo refereerde Prince met de gevoeligheid van een dichter aan Jimmy Hendrix, Little Richard, Patti LaBelle en James Brown in zijn film Purple Rain.

Prince is niet slechts op muzikaal gebied maar eveneens wat betreft economische zelfvoorzienendheid een groots voorbeeld voor zijn collega’s. Hij creëerde een multi-media imperium, en ging de strijd aan met de platenmaatschappijen die artiesten nog immer exploiteren. Na een jarenlange verhitte strijd kreeg hij Warner Bros in 2014 uiteindelijk zover om hem de eigendomsrechten van zijn catalogus terug te geven.
Op 21 april jongstleden ging de grote muziekvernieuwer heen. Er wordt wel gespeculeerd dat de muziekindustrie een hand in de dood van Prince heeft. De muziekindustrie zou een voorbeeld willen stellen. Prince verkondigde nl. openlijk dat platencontracten een vorm van slavernij zijn en moedigde jonge artiesten aan om vooral zelf hun muziek uit te brengen.

DJEHUTI-ANKH-KHERU

Leave a Reply

  • (will not be published)

*